พระครูสมุห์  อุเทน สิริสาโร หรือ พระอาจารย์อุเทน สิริสาโร แม้จะเป็นพระหนุ่มที่มีอายุน้อยแต่ท่านมีลูกศิษย์ตลอดจนผู้ที่ศรัทธามากมาย ตั้งแต่บุคคลสามัญทั่ว ๆ ไป เหล่าศิลปินนักร้องดารา นักธุรกิจข้าราชการ ไปจนถึงนักการเมืองระดับชาติ
  
หลายคนสงสัยว่าท่านมีดีอะไรและเป็นผู้สืบทอดวิชาของหลวงปู่รุ่งได้อย่างไร ตามประวัติของท่านนั้นท่านเข้าอุปสมบทที่วัดท่ากระบือเมื่อวันที่ ๕ กรกฎาคม ๒๕๔๐ โดยมี พระครูสิริสาครธรรม เจ้าอาวาสวัดท่ากระบือเป็นพระอุปัชฌาย์ โดยท่านมีความตั้งใจที่จะอุปสมบทเพียงแค่ ๗ วัน เพื่อให้มารดาซึ่งป่วยหนักด้วยโรคมะเร็งและกำลังจะเสียชีวิตได้เห็นชายผ้า เหลือง
  
ตั้งแต่วันแรกที่ท่านได้อุปสมบทที่วัดท่ากระบือ คำเล่าลือเรื่องอภินิหารความศักดิ์สิทธิ์ของหลวงปู่รุ่ง ได้ซึมซับเข้ามาในจิตใจของท่าน และในวันที่ ๗ ของการอุปสมบทซึ่งตั้งใจไว้ว่าจะบวชแค่นี้ อาการป่วยของมารดาของท่านทรุดหนัก หมอบอกให้ เตรียมทำใจ
  
พระอาจารย์อุเทนเล่าว่า “ฉันไม่รู้จะทำยังไง ห่มจีวรได้ก็กอดคอลูกศิษย์  ถือไฟฉายเดินไปที่ริมน้ำซึ่งมีศาลาตั้งรูปเหมือนหลวงปู่รุ่งอยู่ ตั้งใจว่าจะไปหาท่านขอพรท่าน เดินไปก็ร้องไห้ไป พอไปถึงก็ร้องไห้ใหญ่บอกท่านว่า... หลวงปู่ แม่ฉันจะเสียแล้ว ขอชีวิตแม่ฉันไว้ด้วย จะให้ฉันทำอะไรก็ยอม หรือจะเอาอะไรจากฉันก็ได้ ฉันจะบวชต่อไปให้อีกก็ได้ หรือหลวงปู่จะเอาชีวิตฉันไปแทนเลยก็ได้ แต่ขอให้แม่ฟื้นก่อนขอให้แม่อยู่ต่อไปอีกสัก ๓ ปี แล้วฉันจะบวชให้ ๓ พรรษา ขอไปก็ร้องไห้ไป จุดธูปไปก็ร้องไห้ไป” และในที่สุดปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้นตามคำอธิษฐาน แม่ของท่านฟื้นขึ้นมาและมีอาการดีขึ้นตามลำดับอยู่ต่อไปได้อีก ๓ ปี จึงได้เสียชีวิต
  
สำหรับที่มาของการสืบทอดวิชาของหลวงปู่รุ่งนั้นเกิดขึ้นภายหลังจากที่ท่าน ได้ประจักษ์ ในความศักดิ์สิทธิ์ของหลวงปู่รุ่ง จึงเกิดศรัทธาและปวารนาตัวขอเป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่รุ่งซึ่งล่วงลับไปแล้ว และในระหว่างพรรษาที่ ๒  ได้เกิดสิ่งมหัศจรรย์กับท่าน
  
“ฉันฝันเห็นหลวงปู่รุ่ง คราวนั้นท่านห่มดองมีสังฆาฏิพาดอยู่ที่ไหล่ รูปร่างท่านผอมไม่สูงมากผมขาวหมดเลย ท่านเดินมาจับข้อมือฉันแล้วก็บอก...เดี๋ยวกูจะพาไปดูของดี” ในฝันนั้นท่านเดินตามหลวงปู่รุ่งไปจนถึง “หอไตร” (ที่เก็บพระไตร ปิฎกและตำราต่าง ๆ ของวัด) ซึ่งมีอยู่ ๓ ชั้น ชั้น ที่ ๑ และชั้นที่ ๒ นั้นเต็มไปด้วยพระพุทธรูปเก่า ๆ มากมาย แต่บนชั้น ๓ นี้นอกจากมีพระพุทธรูปตั้งอยู่แล้วยังมีหนังสือและตำราต่าง ๆ กองอยู่
  
“กูจะให้ของดีมึง มึงจะเอาอะไรวะ มึงเอาพระกูไหม...ท่านถามฉันก็บอกไม่เอาพระมีเยอะแล้วไม่รู้จะเอาไปทำอะไร พอดีฉันเหลือบไปเห็นที่ชั้น ๓ ซึ่งยืนอยู่นั้นมีสมุดข่อยกอง ๆ อยู่ฉันก็ชี้ไปที่กองตำรานั้นแล้วก็บอกว่า...งั้นเอาตำรา...หลวงปู่ก็ว่าแหม มึงจะเอาของดีกูเลยนะ มึงจะเล่นวิชากูเลยนะ... ท่านว่าแล้วก็บอกว่า...ได้กูให้มึง แต่ให้มึงเอาไปช่วยคน ให้เอาไปช่วยคนนะ ท่านย้ำแล้ว   ก็บอกอีกว่า...ค่าตำรากู ๖ สลึง....แล้วท่านก็   หัวเราะเสียงดัง”
  
แม้จะเป็นความฝันแต่เหมือนจริงครั้งนี้ทำให้ท่านอยากรู้และได้ไปยังหอไตรของ วัดก็พบว่าสิ่งของนั้นมีจริง และด้วยคำที่ว่า “กูจะให้ของดีมึง... ค่าตำรากู ๖ สลึง” ในฝันท่านพระอาจารย์จึงได้หอบตำราสมุดข่อยอันเป็นสมบัติของหลวงปู่รุ่ง ลงมาจากหอไตรโดยไม่ลืมบูชาด้วยพานดอกไม้ธูปเทียนและเงิน ๖ สลึง เพื่อเป็นค่าครู แม้จะเป็น “ครู” แต่เพียงในนิมิต ทว่าพระอาจารย์อุเทนก็เคารพและศรัทธาใน หลวงปู่รุ่ง ผู้มีเมตตาท่านนี้อย่างเต็มหัวใจ ท่านได้ปวารนาตัวเป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่รุ่งและเริ่มเรียนตำราต่าง  ๆ ของหลวง  ปู่รุ่งตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
  
หลังจากที่ได้มาดูตำราอย่างจริงจังแล้วพระอาจารย์อุเทน พบว่า ตำราต่าง ๆ ของหลวงปู่รุ่งนั้นมีมากมายเหลือเกินเป็นต้นว่า ตำราคาถารักษาโรค ตำราทำพระ ตำราเสกพระ ตำราทำตะกรุด ตำราทำน้ำมนต์ ตำรา ไล่ผี ตำรานั่งสมาธิเข้าสมาธิ ตำราการเรียนกสิณ ตำราการสอนเรื่องธรรมอภิญญาการเดินธุดงค์ ตำราสวดมนต์ ตำราดูฤกษ์ยาม ดูดวง ตำราคำนวณฤกษ์ปลูกบ้าน ตลอดจนตำราทำพิธีมงคลต่าง ๆ ฯลฯ จำนวนกว่า   ๒๐ เล่ม โดยท่านได้ศึกษาจนเข้าใจ และนำมาช่วยเหลือบรรดาลูกศิษย์ และคนทั่วไปจนเป็นที่เลื่องลือในความแม่นยำโดยเฉพาะในด้านการดูดวงและฤกษ์ ยาม
  
พระอาจารย์อุเทนได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าคณะจังหวัดคือ พระราชสิทธิเวที ให้เป็นเจ้าอาวาสวัดท่าไม้ ตำบลท่าไม้ อำเภอกระทุ่มแบนจังหวัดสมุทรสาคร ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๔๙
  
หลังจากพระอาจารย์อุเทนเข้าเป็นเจ้าอาวาสได้ ๒ ปีเศษท่านได้ปรับปรุงวัดจนดูร่มรื่น แต่เนื่องจากพื้นที่ของวัดมีจำกัดเพียง ๖ ไร่ ไม่เพียงพอกับการหลั่งไหลของบรรดาญาติโยมและศิษยานุศิษย์ที่มีความเลื่อมใส พระอาจารย์อุเทน จึงได้ซื้อที่ดินติดกับวัดเพิ่มอีก ๗ ไร่เพื่อขยายวัดให้กว้างขวางยิ่งขึ้นด้วยความร่วมมือร่วมใจของ เหล่าศิษยานุศิษย์ของพระอาจารย์อุเทนและผู้ที่เคารพในหลวงปู่รุ่ง

เจ้าแม่โอบเงินโอบทอง