ตัวเรามีอยู่องค์นึงค่ะ เป็นเหรียญปั๊มแบบนี้รุ่นจอบใหญ่ ปี 15 ค่ะ (ตามตัวอย่าง) มีตำหนิตรงทุกจุดค่ะ
องค์นี้ได้มาจากแม่ค่ะ แม่ชอบไปบวชและชอบสวดมนต์มาก (ตัวเราเองก้อชอบ ไปบวชทุกเดือน ตั้งแต่ประสบอุบัติเหตุ)
ตอนที่ได้องค์นี้มา ตอนนั้นเราจะไปเรียนมหาลัยแล้วต้องออกจากบ้าน แม่เลยให้ติดตัวไว้ ออกจากบ้านมาได้ 2 ปี
เราค่าเทอมไม่พอ เลยไปขายของที่พระประแดง ที่ท่าน้ำพระสมุทรเจดีย์ เป็นประจำทุกวันเสาร์ - อาทิตย์
วันนั้นเราก้อไปเหมือนทุกครั้ง และก้อขายดีเหมือนทุกครั้ง แต่ตอนที่ซ้อนมอไซค์เพื่อนกลับบ้าน จำได้ว่าเป็นช่วงที่อยู่แถวพระ
ประแดงแล้ว แถวนั้นมีรถสิบล้อเยอะมาก และทางเป็นหลุมเป็นบ่อ แต่เราก้อไม่ได้กลัวหรือรุ้สึกอะไร เนื่องจากว่าเพื่อนเราขี่ช้าอยู่
แล้ว และเราก้อไม่เห็นทางเนื่องจากกระสอบผ้ามันบังอยู่ แต่....มีช่วงนึงที่เราได้ยินเสียงเพื่อนเราร้องว่า เฮ้ย !!! แล้วร้องกรี๊ด
เรายังไม่ทันได้มองอะไร เราก้อไม่ทันตั้งตัว รุ้แต่ว่ารถมันส่ายแล้วไถลไปข้างหน้า แต่เราไม่รุ้ว่ารถมันไปทางไหน คือ..มัน
มองอะไรไม่ทันเลย เรารุ้ตัวเพียงแค่นั้น เราก้อไม่ได้รุ้หรือเห็นอะไรอีกเลย เรามารุ้สึกตัวอีกทีก้อตอนถึงโรงพยาบาลบางมดแล้ว
ที่พระราม 2 หมอบอกว่า เราอาการหนักมาก ต้องผ่าตัดปีกมดลูกซ้ายทิ้ง และเย็บข้อมือด้วย ที่สะโพกเนื้อหลุด ให้เราเซ็นชื่อ
ยอมรับการผ่าตัดด้วย หมอบอกว่าถ้ามาช้ากว่านี้อีก 5 นาที ตาย !!
พอผ่าตัดเสร็จ ตำรวจมาสอบปากคำ และได้บอกว่าคนที่ช่วยเรากับเพื่อนมาโรงบาล เค้าแจ้งว่า เค้าเห็นเรากับเพื่อนขี่มอไซค์มา
แต่ขี่ช้า จังหวะพอดีว่าทางขรุขระรถเราเสียหลัก พอดีกับรถสิบล้อปาดหน้า ทำให้เราไถลไปใต้รถสิบล้อ และเพื่อนเราไถล
ไปทางข้างถนน มอไซค์กระเด็นไปข้างทาง เค้าคิดว่าเราน่าจะไม่รอด เพราะเพื่อนเราเสียโฉม ( เพื่อนเราผู้หญิง เหมือนเรา)
แต่เราบาดเจ็บสาหัส เค้าเห็นเรามีประกันสังคมของโรงบาลบางมด ที่พระราม 2 เค้าเลยมาส่งที่นี่ เรื่องนี้เอาเรื่องกะใครไม่ได้
เลยเพราะไม่เห็นทั้งหน้า และเลขทะเบียน พอหายดีออกจากโรงบาลแล้ว เราก้อเลิกไปขายที่นั่นอีกเลย ส่วนเพื่อนเราไปทำศัลย
กรรม ส่วนเรา แค่มีแผลที่หน้าท้องกับข้อมือซ้าย และตรงสะโพกที่เนื้อหลุด เวลาไปสมัครงาน เค้าเห็นข้อมือเราเค้าก้อนึกว่า
เราทำร้ายตัวเองโดยการกรีดข้อมือ บ้างก้อคิดว่าเราติดยา บ้างก้อว่าเราเป็นเด็กมีปัญหา เราต้องไปขอคำรับรองจากโรงบาลทุก
ครั้งที่ไปสมัครงาน
ใครๆก้อว่าเป็นเพราะหลวงพ่อเงินองค์นี้แน่ๆ ที่ทำให้เรารอดมาได้ ตั้งแต่นั้นมา เราไปวัดบวชชีพราหมณ์ทุกเดือน ส่วนวันที่
ไม่ได้ไปเราสวดมนต์ที่บ้านแทน ทุกวันนี้เหรียญนี้ก้อยังเก็บรักษาไว้กับตัวอย่างดี ไม่บุบสลายเลยแม้เพียงนิด เพราะเราคอย
เปลี่ยนกรอบให้ท่านอยู่เรื่อยๆ และตอนนี้เรามีลูกแล้ว 1 คน เพิ่งจะ 1 ขวบ 10 เดือน ทั้งๆที่ตัดปีกมดลูกไป คิดว่าจะมียากแล้ว
แต่เราก้อยังได้ลูกมาได้ง่ายดาย เพราะตอนที่เราจะไปบวช ก่อนไปวัดเรากับแฟนไปตรวจโรงบาลว่าเราท้องรึเปล่า เค้าก้อ
ตรวจว่าเราไม่ท้อง พอวันรุ่งขึ้นเราไปวัด วันแรกเราก้อยังปกติดีอยู่ แต่พอเข้าวันที่ 2 วันนั้นเค้ามีบวชนาคให้กับในหลวง
1250 รูป ตอนที่พระสวด เรารุ้สึกว่าน้ำตาจะไหล แต่เพราะความดีใจอะไรสักอย่าง เราก้อไม่รุ้ได้ เราบอกเพื่อนที่ไปด้วยกัน ว่า
เราเสียวสันหลังวาบเลย แล้วรุ้สึกดีใจแต่ไม่รุ้ดีใจเรื่องอะไร (พี่เค้าถามเพราะเห็นว่าเราอยู่ดีๆก้อนั่งร้องไห้) พอสวดเสร็จกันแล้ว
เราก้อไปพักผ่อนตามอัธยาศัย แต่พอช่วงเย็นเหมือนว่าเราจะเวียนหัว เราเลยนอนเร็ว พอเช้าวันอาทิตย์ (วันที่ 3 สุดท้าย)
เรารุ้สึกอยากจะอาเจียรและเวียนหัวมาก เลยบอกพี่เค้าว่าเราจะกลับบ้านเร็วหน่อย เราให้แฟนมารับ พอตอนออกจากวัดเรา
บอกให้แฟนพาเราไปหาหมอ เพราะเรารุ้สึกว่าเราจะไม่ไหว เราคิดว่าอาจจะเป็นหวัด รึอะไรสักอย่าง พอไปถึงเราก้อทำเรื่องและ
รอตรวจ พอเข้าห้องตรวจ เรารอฟังผล สักพักพยาบาลเรียกเราเข้าไปพบหมอ หมอแจ้งว่าเราตั้งท้องได้ 1 อาทิตย์แล้ว
เราตกใจ มาก แฟนก้อมองหน้าเรา ก้อเรากับแฟนเพิ่งมาตรวจที่โรงบาลนี้กับหมออีกคน เมื่อ 4 วันก่อน เรายังไม่ท้องเลย แต่หมอ
เค้ายืนยันว่าเราท้องถ้าไม่แน่ใจให้เราตรวจเลือดก้อได้ เราก้อเลยตรวจ ปรากฏว่าเราท้องจริงๆ เรากลับมาบ้าน งงทั้งคู่เลย
หลังจากนั้นเราก้อไปฝากท้องที่โรงบาลภูมิพล แถวสะพานใหม่ ช่วงที่ท้องเราไม่รุ้สึกทรมานเลย ไม่เจ็บท้อง แต่จะแพ้ท้องมาก
หน่อย และท้องเราไม่โตมากเพราะเป็นท้องแรก ตอนท้องเราฝันเห็นเลข และเรื่องราวสำคัญๆมากมาย เราจะได้โชคตอนหวย
ออกทุกครั้ง ไม่รุ้เป็นเพราะอะไรนะ แต่ตอนท้องเราพูดกับลูกเราว่า แม่อยากคลอดหนูที่โรงบาลดีๆ แต่แม่ไม่มีเงิน จะทำไง
ดีนะ ให้แม่มีโชคลาภพอที่จะเป็นค่าคลอดกับค่าฝากท้องหนูได้มั้ย ปรากฏว่าฝันเห็นเลขทุกเดือนเลยค่ะ ข้างบ้านซื้อ พี่สาวซื้อ
ตามถูกกันถ้วนหน้าเลยค่ะ แต่พอคลอดออกมาแล้ว โชคลาภก้อหมดค่ะ 55555 แต่ได้เป็นอย่างอื่นแทน เช่น ข้าวของเครื่องใช้
ของเด็กคนข้างบ้านซื้อมาให้ พี่สาวซื้อมาให้กันทุกคนเลยค่ะ และมีแต่ของแพงๆทั้งนั้นเลย เสียแต่ค่านมเท่านั้น ให้กินนมแม่
แต่ได้แค่ 3 เดือน และเค้าดีมากเลยค่ะ เป็นเด็กที่คลอดง่าย แข็งแรง เลี้ยงง่ายมากค่ะ จนข้างบ้านบอกไม่ได้ยินเสียงแกร้องเลย
ทีแรกนึกว่าแกจะเป็นใบ้ แต่พอโตถึงได้รุ้ว่าไม่ใช่ แกฉลาดมากค่ะ รุ้เรื่องทุกอย่าง แต่ปากหนัก ไม่ค่อยพูด เดินเร็ว
แต่ที่แปลก คือ แกไม่ค่อยชอบกินเนื้อสัตว์ค่ะ ไม่ว่าจะปลา กุ้ง หมู ไก่ แกชอบกินผัก กับผลไม้ แล้วพอเห็นพระไม่ว่าจะเป็นรูป
หรือพระในบ้าน พระที่บิณฑบาตร แกจะยกมือไหว้ ทั้งๆที่ไม่เคยสอนเลยค่ะ ไม่รุ้ว่าจะเป็นเพราะผลบุญรึเปล่าไม่รุ้นะคะ
ดีใจมากค่ะ เพราะอยากได้ลูก และก้อได้สมใจ และได้ดีด้วยค่ะ ^____^
นี่เล่าให้ฟังต่อๆกันไปค่ะ เป็นประสบการณ์จริงๆ ที่ได้เจอมา ไม่เคยคิดว่าเราจะเจอเรื่องแบบนี้
ทุกวันนี้พระองค์นี้ ที่เป็นเหรียญจอบใหญ่ ปี 15 นี้ คิดกับแฟนไว้ว่าจะเก็บเป็นสมบัติให้ลูกสาวคนนี้ค่ะ ไว้คุ้มครองแกค่ะ
|