dot
>...ตั้มศรีวิชัย TumAmulet ...< Thailand Amulet Charms
dot
bulletคำแนะนำจากตำรวจเมื่อถูกโกง
bulletเงื่อนไขการรับประกัน การันตีพระเครื่อง
dot
สารบัญพระเครื่องเมืองนคร
dot
bulletทำเนียบพระกรุเมืองนคร
bulletทำเนียบพระเครื่องเมืองนคร
bulletชมรมพระเครื่อง
dot
บูชาพระเครื่อง เครื่องรางของขลัง Amulets Charms Talismans
dot
bulletตลาดพระ amulet for you
bulletเช่า-บูชา เครื่องรางของขลัง
bulletพระหลวงปู่ทวด วัดต่างๆ
dot
จตุคาม-รามเทพ หลักเมืองนคร Jatukamramtep (Jatukarm)
dot
bulletหลักเมืองนครศรีธรรมราช
bulletจตุคาม ของดีนำมาโชว์
bulletบทความ น่ารู้องค์พ่อจตุคาม
bulletJatukam Amulets
bulletบทความจตุคามรามเทพ
dot
ลิงค์น่าสนใจ
dot
bulletหนังสือพิมพ์
bulletลิ้งค์เพื่อนบ้าน
bulletเทศกาล วันสำคัญ
bulletดวง ดูดวง หน้าหลัก
bulletบทความดีๆ
bulletนิทานสอนใจ
bulletวัฒนธรรมไทย ประเพณีไทย
bulletบทสวดมนต์ สำหรับชาวพุทธ
dot
พระเครื่อง นานาสาระ
dot
bulletพระพุทธรูปสำคัญของไทย
bulletคาถา-อาคม พระคาถาอาคม
bulletพระพุทธรูปปางต่างๆ
bulletพุทธศาสนสุภาษิต
bulletข่าวพระเครื่อง
bulletบทความพระเครื่อง
bulletThai Buddha Amulets
bulletข่าวพระพุทธศาสนา
bulletข่าวเครื่องรางของขลัง
bulletสาระพระเครื่องไทย
bulletประวัติพระวิปัสสนาจารย์


พระเครื่อง


นิทานสอนใจ พญาหงส์ติดบ่วง เปรียบเทียบสอนใจเรื่องการคบเพื่อนที่ดี

นิทานสอนใจ พญาหงส์ติดบ่วง 

นิทานสอนใจ พญาหงส์ติดบ่วง เป็นนิทานเปรียบเทียบสอนใจเรื่อง การคบเพื่อนที่ดี เป็นวิถีทางแห่งความสุขความเจริญของชีวิต ทั้งปัจจุบันและอนาคต ในขณะเดียวกันนิทานมีคติสอนใจ เรื่องสั้น ตอนพญาหงส์ติดบ่วง สอนให้พึงหลีกเลี่ยงมิตรเทียม 4 จำพวกได้แก่ คนปอกลอก คนดีแต่พูด คนหัวประจบและคนชักชวนไปในทางเสื่อม

นิทานสอนใจ: พญาหงส์ติดบ่วง กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหงส์ฝูงหนึ่ง อาศัยอยู่ในถ้ำใหญ่ ณ ภูเขาจิตตกูฏ หัวหน้าฝูงหรือพญาหงส์ชื่อ "ธตรฐ" มีหงส์ที่สนิทชื่อ "สุมุข" เป็นกัลยาณมิตร อยู่มาวันหนึ่ง นกหงส์ 2 - 3 ตัวในฝูงบินไปหากินที่สระบัวหลวงที่อยู่ห่างไกลออกไป โดยเป็นสระบัวที่กว้างใหญ่สวยงาม และเป็นที่อาศัยหากินของนกเป็นจำนวนมาก เมื่อพบเแหล่งอาหารขนาดใหญ่ ก็ทำให้นกหงส์รู้สึกพอใจ จึงกลับมาเล่าให้พญาหงส์ฟังว่า พวกเขาอยากกลับไปหากินที่สระนั้นอีก พญาหงส์ห้ามว่า สระนั้นเป็นถิ่นมนุษย์มีอันตรายมากสำหรับนก ไม่ควรไป แต่บริวารก็อ้อนวอนครั้งแล้วครั้งเล่า พญาหงส์จึงอนุโลม และบอกว่าจะตามไปด้วย คราวนั้นจึงมีหงส์บริวารตามไปเป็นจำนวนมาก

พอพญาหงส์ร่อนลงเท่านั้น พญาหงส์ก็ติดบ่วง บ่วงของพรานรัดเท้าไว้แน่น พญาหงส์ดึงเท้าอย่างแรงด้วยคิดว่าจะทำให้บ่วงขาด ปรากฏว่าครั้งแรกหนังถลอก ครั้งที่สองเนื้อขาด พอถึงครั้งที่สาม เอ็นขาด ถึงครั้งที่สี่ บ่วงกินลึกลงไปถึงกระดูก เลือดไหลมาก เจ็บปวดแสนสาหัส พญาหงส์คิดว่า ถ้าหากตนร้องขึ้นว่าติดบ่วง บริวารซึ่งกำลังกินอาหารเพลินอยู่ก็จะตกใจกินอาหารไม่ทันอิ่ม เมื่อบินกลับก็จะไม่มีกำลังพอ จะตกทะเลตาย จึงเฉยอยู่ รอให้บริวารกินอาหารจนอิ่ม ตนเองยอมทนทุกข์ทรมานด้วยบ่วงนั้น เมื่อเวลาล่วงไปพอสมควร เหล่าหงส์อิ่มแล้วกำลังเล่นเพลินกันอยู่ พญาหงส์ก็ร้องขึ้นด้วยเสียงดังว่า "ติดบ่วง" พอได้ยินดังนั้น หงส์บริวารทั้งหลายก็ตกใจ บินหนีกลับไปยังภูเขาจิตตกูฏ

ด้านหงส์สุมุข ทีแรกก็บินไปกับบริวารเหมือนกัน แต่เมื่อบินไปสักครู่หนึ่งก็เกิดเฉลียวใจว่าพญาหงส์อาจติดบ่วงก็ได้ จึงมองหาพญาหงส์ เมื่อไม่เห็น ก็คิดว่าอันตรายคงเกิดขึ้นแก่พญาหงส์เป็นแน่แล้ว หงส์สุมุขจึงรีบบินกลับมาที่สระบัว เมื่อเห็นพญาหงส์ติดบ่วงอยู่ก็ปลอบใจว่า อย่ากลัวเลย ตนเองจะสละชีวิตแทน 

ด้านพญาหงส์กล่าวว่า "ฝูงหงส์บินหนีไปหมดแล้ว ขอท่านจงเองตัวรอดเถิด ไม่มีประโยชน์อะไรในการอยู่ที่นี่ เมื่อข้าพเจ้าติดบ่วงอยู่เช่นนี้ ความเป็นสหายจะมีประโยชน์อะไรเล่า" หงส์สุมุขกล่าวว่า "ข้าพเจ้าจะอยู่จะไปก็ต้องตายอยู่ดี จะหนีความตายหาได้ไม่ เมื่อท่านมีสุข ข้าพเจ้าอยู่ใกล้ เมื่อท่านมีทุกข์ ข้าพเจ้าจะจากไปเสียได้อย่างไร การตายพร้อมกับท่านประเสริฐกว่าการมีชีวิตอยู่โดยไม่มีท่าน เมื่อท่านมีทุกข์อยู่เช่นนี้ ข้าพเจ้าจะไปเสีย ดูไม่เป็นธรรมเลย"

พญาหงส์กล่าวว่า "คติของผู้ติดบ่วงเช่นข้าพเจ้าจะมีอะไรนอกจากต้องเข้าโรงครัว ท่านเป็นผู้มีความคิดเห็นประโยชน์อะไรในการยอมตายกับข้าพเจ้า ท่านมายอมสละชีวิตในเรื่องที่มิได้เห็นคุณอย่างแจ่มแจ้ง เหมือนคนตาบอดทำกิจการในที่มืดจะให้สำเร็จประโยชน์อย่างไร" หงส์สุมุขกล่าวตอบว่า "ทำไมท่านจึงไม่รู้แจ้งซึ่งความหมายแห่งธรรม ธรรมที่บุคคลเคารพแล้ว ย่อมแสดงประโยชน์แก่สัตว์ทั้งหลาย ข้าพเจ้าเพ่งถึงธรรมและประโยชน์ที่จะได้จากธรรม (มิใช่ผลประโยชน์ทางวัตถุ) จึงมิได้เสียดายชีวิต ธรรมดามิตรเมื่อระลึกถึงธรรมอยู่ ก็ไม่ควรทอดทิ้งมิตรในยามทุกข์ แม้จะต้องเสียชีวิตก็ตาม นี้คือธรรมของสัตบุรุษ" เมื่อนกทั้งสองกำลังเจรจากัน อยู่อย่างนี้ นายพรานก็มาถึง และเกิดความสงสัยว่า นกตัวหนึ่งติดบ่วงอยู่ แต่อีกตัวหนึ่งมิได้ติดบ่วง ทำไมจึงยืนอยู่ใกล้ ๆ มิได้บินหนีไป จึงไต่ถาม หงส์สุมุขจึงตอบให้ทราบว่า เพราะพญาหงส์เป็นนายของตน จึงมิอาจละทิ้งท่านไปได้ เพื่อจะขอชีวิตแห่งพญาหงส์ สุมุขจึงกล่าวด้วยคำอ่อนหวานหว่านล้อมให้พรานเห็นใจ ขอให้ปล่อยเขาทั้งสองไปพบญาติและบริวาร ด้านนายพรานนั้นนิยมสรรเสริญในน้ำใจอันภักดีและเสียสละของหงส์สุมุขอยู่แล้ว และต้องการจะปล่อยนกทั้งสองไป แต่เพื่อทดลองใจสุมุข จึงกล่าวว่า "ท่านเองก็มิได้ติดบ่วง และเราก็มิปรารถนาจะฆ่าท่าน ท่านจงรีบไปเสียเถิด ขอให้ท่านอยู่เป็นสุขตลอดกาลนาน"

ด้านหงส์สุมุขตอบว่า "ข้าพเจ้าไม่ประสงค์จะมีชีวิตอยู่ โดยไม่มีพญาหงส์ ถ้าท่านพอใจเพียงชีวิตเดียวก็ขอให้ปล่อยพญาหงส์เถิด ส่วนตัวข้าพเจ้าเองนั้นท่านจะปล่อยหรือจะกินเสียก็ได้ อนึ่ง ข้าพเจ้าทั้งสองมีรูปกายเท่ากัน ถึงจะเอาชีวิตข้าพเจ้าไปแทน ลาภของท่านก็มิได้พร่อง ขอได้โปรดเปลี่ยนตัวข้าพเจ้ากับพญาหงส์เถิด ถ้าท่านไม่แน่ใจก็ขอให้เอาบ่วงผูกมัดข้าพเจ้าไว้ แล้วปล่อยพญาหงส์ไป" พรานมีใจอ่อนโยนยิ่งขึ้น ต้องการจะปล่อยพญาหงส์เพื่อเป็นรางวัลแก่สุมุข จึงกล่าวว่า " ขอให้ใคร ๆ ทราบเถิดว่า พญาหงส์พ้นจากบ่วงความตายได้ก็เพราะท่าน มิตรอย่างท่านหาได้ยากในโลก หรืออาจไม่มีในโลก ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงเห็นใจท่าน เคารพในน้ำใจท่าน ขอท่านทั้งสองจึงบินไปเถิด ไปเป็นสุขในหมู่ญาติและบริวาร"

เมื่อพญาหงส์และสุมุข ได้ทราบว่า นายพรานทำการดักบ่วงเพื่อหาทรัพย์มาเลี้ยงชีพ ก็ต้องการจะตอบแทนน้ำใจของนายพราน จึงขอร้องให้นายพรานพาไปเฝ้าพระราชา และเล่าเรื่องราวให้พระราชาฟัง พระราชาทรงทราบเรื่อง ทั้งหมดแล้วก็ทรงเลื่อมใสในนกและพรานที่ประพฤติธรรมต่อกัน จึงทรงพระราชทานทรัพย์เป็นอันมากแก่นายพรานเพียงพอต่อการเลี้ยงชีพไปตลอดชีวิต

นิทานสอนใจ พญาหงส์ติดบ่วง เป็นนิทานเปรียบเทียบสอนใจเรื่อง            
การคบ เพื่อนที่ดี เป็นวิถีทางแห่งความสุขความเจริญของชีวิต ทั้งปัจจุบันและอนาคต ซึ่งมิตรที่ดีตามหลักในศาสนาพุทธคือ เป็นมิตรที่มีอุปการะ ร่วมทุกข์ร่วมสุข แนะนำประโยชน์ และมีความรักใคร่ ในขณะเดียวกันนิทานมีคติสอนใจ ตอนพญาหงส์ติดบ่วง สอนให้พึงหลีกเลี่ยงมิตรเทียม 4 จำพวก ได้แก่ คนปอกลอก คนดีแต่พูด คนหัวประจบ และคนชักชวนไปในทางเสื่อม การคบบัณฑิตและนักปราชญ์มีประโยชน์มากอย่างนี้ การมีคนดีเป็นมิตรสหาย เมื่อมีทุกข์ก็เป็นที่พึ่งได้ ไม่ยอมละทิ้งในยามวิบัติ และยอมสละได้แม้ชีวิตเพื่อมิตรที่ดี กัลยาณมิตรผู้เพียบพร้อมด้วยคุณธรรมแห่งมิตรนี้ หาได้ยากในโลก ผู้ใดได้แล้วควรประคับประคองรักษาด้วยดี บทความดีๆ นิทานเรื่องสั้นสอนใจ นิทานคุณธรรม




นิทานสอนใจ นิทานเรื่องสั้น

เขียนไว้บนผืนทราย ศิลาแห่งความทรงจำ เรื่องสั้นให้ข้อคิด
ทำดีได้ดี คุณช่วยเขา เขาก็ช่วยคุณ เรื่องสั้นกฏแห่งกรรม
พระอาจารย์รังนกโปรดอำมาตย์ไป๋
แม่หม้ายตัวอย่าง ที่หาได้ยากยิ่ง
ผลแห่งการให้ทาน ความตั้งใจในการทำบุญ
ชีวิตคือความฝัน ที่เรียกว่าดี ๆ ในโลกมนุษย์มันก็แค่นี้เอง
เรื่องสั้นการผิดศีล ลักเกลือหนึ่งกำต้องชดใช้หนึ่งเกวียน
กตัญญูต้องมาก่อน พุทธะในบ้าน
ใบ้กตัญญู เรื่องสั้นสอนคน
ตายแล้วฟื้น ถึงเวลาตายแล้วหรือยัง?
เคล็ดลับความสามัคคี คนที่ล้วนแต่เป็นคนไม่ดี
น้ำชาล้นจอก ไม่มีทางสอนอะไรได้
เรื่องสั้นและวรรณกรรม คดีประหลาด
วางดาบเพชฌฆาต ชีวิตเกิดดับ
ข้าวเปลือกสองหาบ เรื่องสั้นซึ้งกินใจ
พระรักษาศีล พระธรรมวินัยสำคัญที่สุด
ระลึกถึงความตายอยู่เสมอ ชีวิตเป็นของไม่เที่ยง
ไม่รู้หนังสือแต่บรรลุอรหันต์ ได้จริงหรือ
ปณิธานของสามเณรน้อย ความตั้งใจจริงที่จะทำ
น้องจ๋าอย่าร้องไห้ แม่จวนจะกลับแล้ว
ความโลภเป็นเหตุ ผู้ให้ กับ ผู้รับเป็นคุณจะเลือกอะไร
ผลของการเสียสัจจะ คนที่พูดแล้วไม่รักษาคำพูด
พระจันทร์กำลังมองพ่อ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี
ใช้หนี้แทนบิดา รักษาสัจจะ
ผู้มีคุณธรรมสูงส่ง
ชาติเดียวใช้กรรมจนหมด มหากุศลผลบุญ
เป็นเพราะเมล็ดไม่เหมือนกัน คนจึงต่างกัน
การใส่บาตรที่ไม่ธรรมดา อานิสงส์อยู่ที่กำลังใจ
พระพุทธเจ้าเด็ดดอกไม้ ที่มาแห่งนิกายเซน
ใบหูแลกกับไก่ป่า ยิ่งปล่อยวางยิ่งเป็นสุข
คนแก่ปลูกต้นไม้ ปรัชญาชีวิตของชายชรา
พุทธะคืออะไร? ท่านก็คือพุทธะ
เต็มหรือยัง การเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุด
บ้านของนก : การอยู่ร่วมกัน
ฤาษีกับนกน้อย : ความเมตตาปรานี
ไม่กินไก่ที่ขโมยมา : สามัญสำนึกที่ดี
ไม่ขายม้าพยศ ถ้าเป็นคุณจะทำอย่างไร?
ปัญญา คืออะไร
ความเมตตา ออกจากใจ
อ่านเรื่องสั้น มีความละอาย
สุจริต ตัวอย่างเรื่องสั้น
มีคุณธรรม และ เที่ยงธรรม
มารยาท สมบัติผู้ดี
มีสัจจะ (Honest)
ความซื่อสัตย์สุจริตและความภักดี
รักพี่รักน้อง
เรื่องสั้น กตัญญู
นิทานเรื่องสั้นขำขำ กระต่ายกับหมี
นิทานคุณธรรม จริยธรรม เรื่องเจ้าหญิงกระต่าย
เรื่องสั้นความรัก ใครว่า รักแท้ ไม่มีจริง
เวลาของใครถูก ข้อคิดสำหรับผู้นำ
คุณจะเป็น นกอินทรีย์ หรือ ลูกไก่
นายพลกับเด็ก เรื่องสั้นให้ข้อคิด
ข่าวร้าย-ข่าวดี ไม่มีใครที่นี่ใส่รองเท้าเลย
นิทานเรื่องสั้น โดยท่านพุทธทาส เรื่องหลวงพ่อกับเณรจ้อย
นิทานเรื่องสั้น ของท่านพุทธทาส เรื่อง เจ้าของเรือ
นิทานเรื่องสั้น ของท่านพุทธทาส เรื่องมดร้องเพลง
นิทานเรื่องสั้น ของท่านพุทธทาส เรื่อง สัตว์ ๒ เท้า
นิทานเรื่องสั้นของท่านพุทธทาส เรื่อง สัตว์ ๔ เท้า
นิทานธรรมะ เรื่อง เทวดากับหนอน
นิทานเรื่องสั้นของท่านพุทธทาส เรื่อง คนกับสุนัข
นิทานเรื่องสั้นสอนใจ ของท่านพุทธทาส เรื่อง ศิษย์-อาจารย์
นิทานเรื่องสั้นของท่านพุทธทาส เรื่อง แม่-ลูก
นิทานเรื่องสั้นของท่านพุทธทาส เรื่อง พ่อ-ลูก
นิทานเรื่อง จีนกับใบมะขาม
ปัญญาจากหมาขี้เรือน
เรื่องถ้วยเก่ากับคนแก่
นิทานสอนใจ คนแจวเรือจ้าง เรื่องสั้นที่ให้ข้อคิดที่ดี
นิทานสอนใจ สิงโตติดหล่ม เรื่องสั้นจากสัตว์ที่คนต้องนำมาคิด
นิทานสอนใจ : คนยากไร้กับหนูตาย ข้อคิดการเชื่อฟังท่านผู้รู้
พ่อแม่รังแกฉัน โดย พระยาอุปกิตศิลปสาร บทกลอนคำประพันธ์สอนใจ
นิทานสอนใจ พ่อแม่รังแกฉัน: พ่อแม่ที่ตามใจลูกจนเกินไป



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล