dot
>...ตั้มศรีวิชัย TumAmulet ...< Thailand Amulet Charms
dot
bulletคำแนะนำจากตำรวจเมื่อถูกโกง
bulletเงื่อนไขการรับประกัน การันตีพระเครื่อง
dot
สารบัญพระเครื่องเมืองนคร
dot
bulletทำเนียบพระกรุเมืองนคร
bulletทำเนียบพระเครื่องเมืองนคร
bulletชมรมพระเครื่อง
dot
บูชาพระเครื่อง เครื่องรางของขลัง Amulets Charms Talismans
dot
bulletตลาดพระ amulet for you
bulletเช่า-บูชา เครื่องรางของขลัง
bulletพระหลวงปู่ทวด วัดต่างๆ
dot
จตุคาม-รามเทพ หลักเมืองนคร Jatukamramtep (Jatukarm)
dot
bulletหลักเมืองนครศรีธรรมราช
bulletจตุคาม ของดีนำมาโชว์
bulletบทความ น่ารู้องค์พ่อจตุคาม
bulletJatukam Amulets
bulletบทความจตุคามรามเทพ
dot
ลิงค์น่าสนใจ
dot
bulletหนังสือพิมพ์
bulletลิ้งค์เพื่อนบ้าน
bulletเทศกาล วันสำคัญ
bulletดวง ดูดวง หน้าหลัก
bulletบทความดีๆ
bulletนิทานสอนใจ
bulletวัฒนธรรมไทย ประเพณีไทย
bulletบทสวดมนต์ สำหรับชาวพุทธ
dot
พระเครื่อง นานาสาระ
dot
bulletพระพุทธรูปสำคัญของไทย
bulletคาถา-อาคม พระคาถาอาคม
bulletพระพุทธรูปปางต่างๆ
bulletพุทธศาสนสุภาษิต
bulletข่าวพระเครื่อง
bulletบทความพระเครื่อง
bulletThai Buddha Amulets
bulletข่าวพระพุทธศาสนา
bulletข่าวเครื่องรางของขลัง
bulletสาระพระเครื่องไทย
bulletประวัติพระวิปัสสนาจารย์


พระเครื่อง


ปัญญาจากหมาขี้เรือน

ปัญญาจากหมาขี้เรือน คืออะไรลองอ่านแล้วคิดดู 
ลูกชายนักธุรกิจใหญ่มีชื่อเสียงระดับประเทศคนหนึ่ง เพิ่งสำเร็จการศึกษากลับมาจากเมืองนอก ยังไม่ทันทำงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ก็ถูกผู้เป็นแม่ขอร้องให้บวชเรียนเสียก่อน เพื่อเห็นแก่แม่..

บัณฑิตใหม่หมาดจากเมืองนอกจึงบวชอย่างเสียไม่ได้ เมื่อบวชที่วัดใหญ่ในกรุงเทพฯแห่งหนึ่งเสร็จแล้ว ผู้เป็นแม่จึงพาไปฝากให้จำพรรษาอยู่กับ พระวิปัสสนาจารย์รูปหนึ่งที่วัดป่าแถวภาคอีสาน พระหนุ่มการศึกษาสูงมาจากตระกูลผู้ดี มีแต่ความสุขสบายเมื่อมาอยู่วัดป่า กว่าจะปรับตัวได้จึงใช้เวลานานเป็นแรมเดือน แต่ก็นั่นแหละกว่าจะ'นิ่ง' ก็ทำเอาพระร่วมวัดหลายรูปพลอยอิดหนาระอาใจไปตามๆกัน ปัญหาที่ทำให้พระทั้งวัดเหนื่อยหน่ายจนนึกระอาก็เพราะ พระใหม่มีนิสัยชอบจับผิดและชอบอวดรู้ ยกหู ชูหางตัวเองอยู่เป็นประจำ
       
   วันแรกที่มาอยู่วัดป่าก็นึกเหยียดพระเจ้าถิ่นทั้งหลายว่า ไม่ได้รับการศึกษาสูงเหมือนอย่างตน ออกบิณฑบาตได้อาหารท้องถิ่นมาก็ทำท่าว่าจะฉันไม่ลง เห็นที่วัดใช้ตะเกียงน้ำมันก๊าดแทนไฟฟ้า ก็วิพากษ์วิจารณ์เสียเป็นการใหญ่หาว่า ล้าสมัยไม่รู้จักใช้เทคโนโลยี ตอนหัวค่ำมีการทำวัตรสวดมนต์เย็นก็บ่นว่า ท่านรองเจ้าอาวาสทำวัตรนานเหลือเกิน กว่าจะสิ้นสุดยุติได้ก็นั่งจนขาเป็นเหน็บชา ครั้นพอถึงเวรตัวเองล้างห้องน้ำเข้าบ้าง ก็ทำท่าจะล้างอย่างขอไปที ล้างไปบ่นไปประเภทตูจบปริญญาโทมาจากเมือง นอกต้องมาเข้าเวรล้างห้องน้ำร่วมกับใครก็ไม่รู้

โอ้ชีวิต!ความสำรวยหยิบโหย่งทำให้พระใหม่ไม่พอใจสิ่งนั้นสิ่งนี้ ถือดีว่าตัวเองมีชาติตระกูลสูง มีการศึกษาสูงกว่าใครในวัดนั้น ผิวพรรณก็ดูสะอาดสะอ้านชวนเจริญศรัทธากว่าพระรูปไหนทั้งหมด มองตัวเองเปรียบกับพระรูปอื่นแล้วช่างรู้สึกว่า ตัวเองเหนือกว่าทุกประตู นึกแล้วก็ยิ้มกระหยิ่มอยู่ในใจกลับเข้ากุฏิเมื่อไหร่ ก็เอาปากกามาขีดเครื่องหมายกากบาทบนปฏิทินนับถอยหลัง รอวันสึกด้วยใจจดจ่อ
       
อยู่มาได้พักใหญ่พระใหม่อดีตนักเรียนนอกก็สังเกตเห็นว่า ท่านเจ้าอาวาสวัดป่าแห่งนี้ไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจา ซ้ำนานๆครั้งจะออกมาให้โอวาทกับลูกศิษย์เสียทีหนึ่ง วันๆไม่เห็นท่านทำอะไรเอาแต่กวาดใบไม้ เก็บขยะ ซักผ้าเอง (เณรน้อยก็มีไม่รู้จักใช้) สอนก็ไม่สอน การบริหารวัดก็มอบให้ท่านรองเจ้าอาวาสเป็นคนจัดการไปเสียทุกอย่าง
       
เห็นแล้วเลยนึกร้อนวิชาเสนอให้ปรับโน่นลดนี่สารพัดที่ตัวเองเห็นว่าไม่เข้า ท่าล้าสมัย รวมทั้งให้เสนอให้วัดใช้ไฟฟ้าแทนตะเกียงด้วย อีกข้อหนึ่งเพราะตนเห็นว่ายุคสมัยก้าวไกลมามากแล้ว ไม่ควรจะทำตนเป็นคนหลังเขาให้คนอื่นเขาดูถูก
       
อีกหนึ่งในข้อวิจารณ์จุดด้อยของวัดทั้งหลายเหล่านั้น พระใหม่เสนอให้หลวงพ่อเจ้าอาวาส มีปฏิสัมพันธ์กับพระลูกวัดให้มากขึ้นกว่านี้ สอนให้มากขึ้นเทศน์ให้มากขึ้น และแนะนำว่าคนระดับผู้บริหารไม่ควรจะทำงาน อย่างการซักจีวรเองเป็นต้นด้วยตนเอง ควรจะกระจายอำนาจมอบงานให้คนอื่นทำดีกว่า เย็นวันนั้นเป็นวันพระสิบห้าค่ำ
       
หลวงพ่อเจ้าอาวาสมานั่งทำวัตรที่โบสถ์ธรรมชาติกลางลานทราด้วย ท่านไม่ลืมที่จะหยิบข้อเสนอแนะจากพระใหม่มาอ่าน ให้พระหนุ่มสามเณรน้อยทั้งหลายฟัง แต่ท่านไม่บอกว่าพระรูปไหนเป็นคนเขียน
       
อ่านจบแล้วหลวงพ่อก็ยิ้มอย่างมีเมตตาพลางหยิบไมโครโฟนขึ้นมา แล้วชี้ให้ภิกษุหนุ่มสามเณรน้อยทั้งหลาย ดูหมาขี้เรื้อนตัวหนึ่ง ที่นอนอยู่ใต้ม้าหินอ่อนตัวหนึ่งใต้ต้นอโศกที่อยู่ใกล้ๆ
       
 "เธอทั้งหลายเห็นหมาขี้เรือนตัวนั้นหรือไม่ เจ้าหมาตัวนั้นน่ะมันเป็นขี้เรื้อนคันไปทั้งตัว ฉันเห็นมันวิ่งวุ่นไปมาทั้งวัน เดี๋ยวก็วิ่งไปนอนตรงนั้น เดี๋ยวก็ย้ายมานอนตรงนี้อยู่ที่ไหนก็อยู่ไม่ได้นานเพราะมันคัน แต่พวกเธอรู้ไหม เจ้าหมาตัวนั้นน่ะมันไปนอนที่ไหน มันก็นึกด่าสถานที่นั้นอยู่ในใจหาว่า แต่ละที่ไม่ได้ดั่งใจตัวเองสักอย่าง นอนที่ไหนก็ไม่หายคัน สถานที่เหล่านั้นช่างสกปรกสิ้นดี”
       
“คิดอย่างนี้แล้วมันจึงวิ่งหาที่ที่ตัวเองนอนแล้วจะไม่คัน แต่หาเท่าไหร่มันก็หาไม่พบสักที เลยต้องวิ่งไปทางนี้ทางโน้นอยู่ทั้ง วันเจ้าหมาโง่ตัวนั้นมันหารู้สักนิดไม่ว่า เจ้าสาเหตุแห่งอาการคันนั้น หาใช่เกิดจากสถานที่เหล่านั้นแต่อย่างใดไม่ แต่สาเหตุแห่งอาการคันอยู่ที่โรคของตัวมันเองนั่นต่างหาก"
       
  พูดจบแล้วหลวงพ่อก็วางไมโครโฟนลงเป็นสัญญาณให้รู้ว่า ได้เวลาภาวนาหลังการทำวัตรสวดมนต์เย็นแล้ว
       
ขณะที่ทุกรูปนั่งหลับตาภาวนาอย่างสงบนั้น ในใจของพระใหม่กลับร้อนเร่าผิดปกตินอกสงบแต่ในวุ่นวาย นึกอย่างไรก็มองเห็นตัวเองไม่ต่างไปจากหมาขี้เรื้อนที่หลวงพ่อชี้ให้ดู ยิ่งนั่งสมาธินานๆ ยิ่งคันคะเยอในหัวใจทั้งอายทั้งสมเพชตัวเอง นับแต่วันนั้นเป็นต้นมาพระใหม่อดีตนักเรียนนอกก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน จากคนพูดมากกลายเป็นคนพูดน้อย จากคนที่หยิ่งยโสกลายเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน จากคนที่ชอบจับผิดคนอื่นกลายเป็นคนที่หันมาจับผิดตัวเอง
       
แม้เมื่อออกพรรษาแล้วโยมแม่มาขอให้ลาสิกขาเพื่อกลับไปสืบต่อธุรกิจจากครอบ ครัว ท่านก็ยังไม่ยอมสึก "อาตมาเป็นหมาขี้เรื้อนขออยู่รักษาโรค จนกว่าจะหายคันกับครูบาอาจารย์ที่นี่อีกสักหนึ่งพรรษา"
       โยมแม่ได้ฟังแล้วก็ได้แต่ยกมืออนุโมทนาสาธุการกราบลาพระลูกชาย แล้วก็เดินออกจากวัดไปขึ้นรถพลางนึกถามตัวเองอยู่ในใจว่าคำว่า "หมาขี้เรื้อน" ของพระลูกชายหมายความว่าอย่างไรกันแน่ ปัญญาจากหมาขี้เรือน

นิทานสอนใจ นิทานเรื่องสั้น ขอขอบคุณข้อมูลจาก วัดเกาะ.คอม




นิทานสอนใจ นิทานเรื่องสั้น

เขียนไว้บนผืนทราย ศิลาแห่งความทรงจำ เรื่องสั้นให้ข้อคิด
ทำดีได้ดี คุณช่วยเขา เขาก็ช่วยคุณ เรื่องสั้นกฏแห่งกรรม
พระอาจารย์รังนกโปรดอำมาตย์ไป๋
แม่หม้ายตัวอย่าง ที่หาได้ยากยิ่ง
ผลแห่งการให้ทาน ความตั้งใจในการทำบุญ
ชีวิตคือความฝัน ที่เรียกว่าดี ๆ ในโลกมนุษย์มันก็แค่นี้เอง
เรื่องสั้นการผิดศีล ลักเกลือหนึ่งกำต้องชดใช้หนึ่งเกวียน
กตัญญูต้องมาก่อน พุทธะในบ้าน
ใบ้กตัญญู เรื่องสั้นสอนคน
ตายแล้วฟื้น ถึงเวลาตายแล้วหรือยัง?
เคล็ดลับความสามัคคี คนที่ล้วนแต่เป็นคนไม่ดี
น้ำชาล้นจอก ไม่มีทางสอนอะไรได้
เรื่องสั้นและวรรณกรรม คดีประหลาด
วางดาบเพชฌฆาต ชีวิตเกิดดับ
ข้าวเปลือกสองหาบ เรื่องสั้นซึ้งกินใจ
พระรักษาศีล พระธรรมวินัยสำคัญที่สุด
ระลึกถึงความตายอยู่เสมอ ชีวิตเป็นของไม่เที่ยง
ไม่รู้หนังสือแต่บรรลุอรหันต์ ได้จริงหรือ
ปณิธานของสามเณรน้อย ความตั้งใจจริงที่จะทำ
น้องจ๋าอย่าร้องไห้ แม่จวนจะกลับแล้ว
ความโลภเป็นเหตุ ผู้ให้ กับ ผู้รับเป็นคุณจะเลือกอะไร
ผลของการเสียสัจจะ คนที่พูดแล้วไม่รักษาคำพูด
พระจันทร์กำลังมองพ่อ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี
ใช้หนี้แทนบิดา รักษาสัจจะ
ผู้มีคุณธรรมสูงส่ง
ชาติเดียวใช้กรรมจนหมด มหากุศลผลบุญ
เป็นเพราะเมล็ดไม่เหมือนกัน คนจึงต่างกัน
การใส่บาตรที่ไม่ธรรมดา อานิสงส์อยู่ที่กำลังใจ
พระพุทธเจ้าเด็ดดอกไม้ ที่มาแห่งนิกายเซน
ใบหูแลกกับไก่ป่า ยิ่งปล่อยวางยิ่งเป็นสุข
คนแก่ปลูกต้นไม้ ปรัชญาชีวิตของชายชรา
พุทธะคืออะไร? ท่านก็คือพุทธะ
เต็มหรือยัง การเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุด
บ้านของนก : การอยู่ร่วมกัน
ฤาษีกับนกน้อย : ความเมตตาปรานี
ไม่กินไก่ที่ขโมยมา : สามัญสำนึกที่ดี
ไม่ขายม้าพยศ ถ้าเป็นคุณจะทำอย่างไร?
ปัญญา คืออะไร
ความเมตตา ออกจากใจ
อ่านเรื่องสั้น มีความละอาย
สุจริต ตัวอย่างเรื่องสั้น
มีคุณธรรม และ เที่ยงธรรม
มารยาท สมบัติผู้ดี
มีสัจจะ (Honest)
ความซื่อสัตย์สุจริตและความภักดี
รักพี่รักน้อง
เรื่องสั้น กตัญญู
นิทานเรื่องสั้นขำขำ กระต่ายกับหมี
นิทานคุณธรรม จริยธรรม เรื่องเจ้าหญิงกระต่าย
เรื่องสั้นความรัก ใครว่า รักแท้ ไม่มีจริง
เวลาของใครถูก ข้อคิดสำหรับผู้นำ
คุณจะเป็น นกอินทรีย์ หรือ ลูกไก่
นายพลกับเด็ก เรื่องสั้นให้ข้อคิด
ข่าวร้าย-ข่าวดี ไม่มีใครที่นี่ใส่รองเท้าเลย
นิทานเรื่องสั้น โดยท่านพุทธทาส เรื่องหลวงพ่อกับเณรจ้อย
นิทานเรื่องสั้น ของท่านพุทธทาส เรื่อง เจ้าของเรือ
นิทานเรื่องสั้น ของท่านพุทธทาส เรื่องมดร้องเพลง
นิทานเรื่องสั้น ของท่านพุทธทาส เรื่อง สัตว์ ๒ เท้า
นิทานเรื่องสั้นของท่านพุทธทาส เรื่อง สัตว์ ๔ เท้า
นิทานธรรมะ เรื่อง เทวดากับหนอน
นิทานเรื่องสั้นของท่านพุทธทาส เรื่อง คนกับสุนัข
นิทานเรื่องสั้นสอนใจ ของท่านพุทธทาส เรื่อง ศิษย์-อาจารย์
นิทานเรื่องสั้นของท่านพุทธทาส เรื่อง แม่-ลูก
นิทานเรื่องสั้นของท่านพุทธทาส เรื่อง พ่อ-ลูก
นิทานเรื่อง จีนกับใบมะขาม
เรื่องถ้วยเก่ากับคนแก่
นิทานสอนใจ คนแจวเรือจ้าง เรื่องสั้นที่ให้ข้อคิดที่ดี
นิทานสอนใจ สิงโตติดหล่ม เรื่องสั้นจากสัตว์ที่คนต้องนำมาคิด
นิทานสอนใจ : คนยากไร้กับหนูตาย ข้อคิดการเชื่อฟังท่านผู้รู้
นิทานสอนใจ พญาหงส์ติดบ่วง เปรียบเทียบสอนใจเรื่องการคบเพื่อนที่ดี
พ่อแม่รังแกฉัน โดย พระยาอุปกิตศิลปสาร บทกลอนคำประพันธ์สอนใจ
นิทานสอนใจ พ่อแม่รังแกฉัน: พ่อแม่ที่ตามใจลูกจนเกินไป



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล