dot
>...ตั้มศรีวิชัย TumAmulet ...< Thailand Amulet Charms
dot
bulletคำแนะนำจากตำรวจเมื่อถูกโกง
bulletเงื่อนไขการรับประกัน การันตีพระเครื่อง
dot
สารบัญพระเครื่องเมืองนคร
dot
bulletทำเนียบพระกรุเมืองนคร
bulletทำเนียบพระเครื่องเมืองนคร
bulletชมรมพระเครื่อง
dot
บูชาพระเครื่อง เครื่องรางของขลัง Amulets Charms Talismans
dot
bulletตลาดพระ amulet for you
bulletเช่า-บูชา เครื่องรางของขลัง
bulletพระหลวงปู่ทวด วัดต่างๆ
dot
จตุคาม-รามเทพ หลักเมืองนคร Jatukamramtep (Jatukarm)
dot
bulletหลักเมืองนครศรีธรรมราช
bulletจตุคาม ของดีนำมาโชว์
bulletบทความ น่ารู้องค์พ่อจตุคาม
bulletJatukam Amulets
bulletบทความจตุคามรามเทพ
dot
ลิงค์น่าสนใจ
dot
bulletหนังสือพิมพ์
bulletลิ้งค์เพื่อนบ้าน
bulletเทศกาล วันสำคัญ
bulletดวง ดูดวง หน้าหลัก
bulletบทความดีๆ
bulletนิทานสอนใจ
bulletวัฒนธรรมไทย ประเพณีไทย
bulletบทสวดมนต์ สำหรับชาวพุทธ
dot
พระเครื่อง นานาสาระ
dot
bulletพระพุทธรูปสำคัญของไทย
bulletคาถา-อาคม พระคาถาอาคม
bulletพระพุทธรูปปางต่างๆ
bulletพุทธศาสนสุภาษิต
bulletข่าวพระเครื่อง
bulletบทความพระเครื่อง
bulletThai Buddha Amulets
bulletข่าวพระพุทธศาสนา
bulletข่าวเครื่องรางของขลัง
bulletสาระพระเครื่องไทย
bulletประวัติพระวิปัสสนาจารย์


พระเครื่อง


นิทานเรื่อง จีนกับใบมะขาม

นิทานเรื่อง จีนกับใบมะขาม
สมุดบันทึกนิทานมูลนิธิเด็ก 2547
เล่าใหม่โดย วินทร์ เลียววาริณ

โกย้งกับโกผงเป็นชาวจีนสองคนเพื่อนตายที่หาเช้ากินค่ำในเมืองจีน ชีวิตในหมู่บ้านของพวกเขาแร้นแค้นมาก ทั้งสองมักอด ๆ อยาก ๆ วันหนึ่งโกย้งบอกโกผงว่า "เราทั้งสองจงเดินทางไปเมืองไทยเถิด ได้ยินคำร่ำลือว่า แผ่นดินนั้นอุดมสมบูรณ์ยิ่งนัก ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว อุดมด้วยเรือกสวน พืชผักผลไม้บริบูรณ์"

โกผงถามว่า "เราสองคนจะทำอะไรกิน"

โกย้งตอบว่า "เรามีสองมือสองเท้า จะทำอะไรก็ได้ ตราบใดที่เราขยันขันแข็ง มีหรือจะอดตายในแผ่นดินอุดมสมบูรณ์เช่นนั้น"

ทั้งสองใช้เงินก้อนสุดท้ายเป็นค่าเดินทาง เรือสำเภาดั้นด้นฝ่าคลื่นลมจากเมืองจีนมาถึงจุดหมาย และขึ้นฝั่งทางภาคใต้ของไทย

โกย้งมองไปรอบตัว ยิ้มบอกว่า "เราไม่อดตายแล้ว ที่นี่เป็นสวรรค์โดยแท้"

โกย้งกับโกผงตัดสินใจแยกทางกันไปทำมาหากิน เพราะเห็นว่าการแยกกันไปทำงานคนละอย่างจะเพิ่มโอกาสในการสร้างตัว

ทั้งสองสัญญากันว่า หากใครประสพความสำเร็จก่อน จะช่วยเหลืออีกคน นัดหมายกันว่าอีกสองปีมาเจอกันที่ท่าเรือ

เมื่อแยกทางกันแล้ว โกผงก็ทำงานจิปาถะตามสบาย เนื่องจากเมื่อไม่มีกิน ชาวบ้านก็มักเอื้อเฟื้อมอบอาหารให้ ผลหมากรากไม้ก็หาง่าย อีกทั้งอากาศทางภาคใต้ก็เย็นสบาย ฝนตกปรอยชุ่มชื้นเสมอ โกผงจึงใช้ชีวิตตามสบาย เมื่อได้เงินมาก็หยุดทำงานนอนเล่นไปวัน ๆ ใช้เงินหมดเมื่อใดค่อยตะเกียกตะกายไปหางานทำ

เวลาผ่านไปสองปี โกผงก็ยังมีสภาพยากจนเช่นเมื่อสองปีก่อน โกผงเดินทางไปที่จุดนัดพบ เขาเห็นโกย้งในสภาพที่ไม่เหมือนเดิม โกย้งกลายเป็นเศรษฐี นั่งรถม้า มีคนขับรถ คนรับใช้หลายคนคอยปรนนิบัติ

โกย้งเล่าว่า เมื่อแยกทางมา เขาก็ทำงานทุกอย่างโดยไม่เกี่ยงงอน เก็บหอมรอมริบอย่างอดทนจนได้เงินก้อนหนึ่ง นำไปลงทุนซื้อสวนใหญ่ปลูกมะขามและผลไม้อื่น ๆ กิจการดีขึ้นตามลำดับ

เมื่อรู้ว่าเพื่อนของตนไม่มีงานทำ โกย้งก็บอกให้โกผงไปทำงานกับตน โกผงทำงานที่ใหม่ นอกจากไม่ได้เปลี่ยนนิสัยทำงานวันหยุดสองวันแล้ว ยังแย่กว่าเดิม หยุดงานนานครั้งละหลาย ๆ วัน

เมื่อโกย้งถามว่าทำไมเขาไม่ทำงาน โกผงตอบว่า "แกรวยแล้ว ทำไมต้องทำงานหนักอีก ไม่จำเป็นต้องทำงานก็อยู่สบายไปตลอดชีวิตได้"

โกย้งสังเกตเห็นเพื่อนของตนเปลี่ยนไปเช่นนั้น ก็มิได้ว่ากล่าวแต่ประการใด บอกเพื่อนว่า "ถ้าเช่นนั้น ฉันจะให้แกไปทำงานง่าย ๆ "

โกผงถามว่า "งานอะไร"

"รูดใบมะขามออกจากต้น เริ่มจากต้นเล็กก่อน"

โกผงรับปากด้วยความยินดีที่ได้ทำงานเบาสบายกว่าเดิม โกผงรูดใบมะขามออกหมดต้นในสองสามวัน ไม่นานต้นมะขามนั้นก็เฉาตาย

โกผง รูดใบไม้จากต้นใหม่ต่อไป ครั้งนี้ใช้เวลารูดนานขึ้นเป็นอาทิตย์ เพราะเป็นต้นขนาดกลาง มะขามต้นนั้นไม่ตาย แต่ก็ใช้เวลาฟื้นตัวนานหลายอาทิตย์

เมื่อรูดใบหมดต้น โกผงก็ไปรูดใบจากต้นมะขามใหญ่ ครั้งนี้กินเวลานานเป็นเดือนก็ไม่หมดสักที เพราะเมื่อรูดใบหมดไปส่วนหนึ่ง ต้นมะขามก็ผลิใบใหม่ออกมา โกผงรู้สึกเหนื่อยจึงนั่งพักที่โคนต้นมะขาม สายตามองดูใบไม้ที่ถูกรูดร่วงโรยรายบนพื้น

เขานั่งคิดว่า ทำไมจึงไม่สามารถรูดใบไม้ทั้งหมดลงมาได้ ทั้ง ๆ ที่สองต้นแรกใช้เวลาเพียงไม่นาน เขานึกถึงตัวเองที่ทำงานวันเว้นวัน เงินหมดอย่างรวดเร็ว

คนที่ทำงานหนักได้เงินทองมาสะสมมากมาย ก็เหมือนมะขามใหญ่ รูดใบไม้ออกไปเท่าใดก็ไม่มีวันหมด ส่วนคนที่ขี้เกียจทำงานเช่นเขา มีเงินทองเล็กน้อย รูดใบไม้ไม่กี่วันก็หมดเกลี้ยง ไม่นานก็เฉาตายไป เขารู้แล้วว่าโกย้งมอบงานนี้ให้เขาทำเพื่อให้เขารู้จักคิด เขารู้สึกละอายใจ

โกผงกลับไปหาโกย้ง ขอทำงานที่ยากขึ้น คราวนี้เขาทำงานทุกวัน และไม่นานก็มีฐานะที่ร่ำรวย ยืนหยัดได้เหมือนมะขามใหญ่ต้นนั้น นิทานเรื่อง จีนกับใบมะขาม นิทานสอนใจดีๆมีข้อคิดถ้าเราอ่านแล้วใส่ใจ




นิทานสอนใจ นิทานเรื่องสั้น

เขียนไว้บนผืนทราย ศิลาแห่งความทรงจำ เรื่องสั้นให้ข้อคิด
ทำดีได้ดี คุณช่วยเขา เขาก็ช่วยคุณ เรื่องสั้นกฏแห่งกรรม
พระอาจารย์รังนกโปรดอำมาตย์ไป๋
แม่หม้ายตัวอย่าง ที่หาได้ยากยิ่ง
ผลแห่งการให้ทาน ความตั้งใจในการทำบุญ
ชีวิตคือความฝัน ที่เรียกว่าดี ๆ ในโลกมนุษย์มันก็แค่นี้เอง
เรื่องสั้นการผิดศีล ลักเกลือหนึ่งกำต้องชดใช้หนึ่งเกวียน
กตัญญูต้องมาก่อน พุทธะในบ้าน
ใบ้กตัญญู เรื่องสั้นสอนคน
ตายแล้วฟื้น ถึงเวลาตายแล้วหรือยัง?
เคล็ดลับความสามัคคี คนที่ล้วนแต่เป็นคนไม่ดี
น้ำชาล้นจอก ไม่มีทางสอนอะไรได้
เรื่องสั้นและวรรณกรรม คดีประหลาด
วางดาบเพชฌฆาต ชีวิตเกิดดับ
ข้าวเปลือกสองหาบ เรื่องสั้นซึ้งกินใจ
พระรักษาศีล พระธรรมวินัยสำคัญที่สุด
ระลึกถึงความตายอยู่เสมอ ชีวิตเป็นของไม่เที่ยง
ไม่รู้หนังสือแต่บรรลุอรหันต์ ได้จริงหรือ
ปณิธานของสามเณรน้อย ความตั้งใจจริงที่จะทำ
น้องจ๋าอย่าร้องไห้ แม่จวนจะกลับแล้ว
ความโลภเป็นเหตุ ผู้ให้ กับ ผู้รับเป็นคุณจะเลือกอะไร
ผลของการเสียสัจจะ คนที่พูดแล้วไม่รักษาคำพูด
พระจันทร์กำลังมองพ่อ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี
ใช้หนี้แทนบิดา รักษาสัจจะ
ผู้มีคุณธรรมสูงส่ง
ชาติเดียวใช้กรรมจนหมด มหากุศลผลบุญ
เป็นเพราะเมล็ดไม่เหมือนกัน คนจึงต่างกัน
การใส่บาตรที่ไม่ธรรมดา อานิสงส์อยู่ที่กำลังใจ
พระพุทธเจ้าเด็ดดอกไม้ ที่มาแห่งนิกายเซน
ใบหูแลกกับไก่ป่า ยิ่งปล่อยวางยิ่งเป็นสุข
คนแก่ปลูกต้นไม้ ปรัชญาชีวิตของชายชรา
พุทธะคืออะไร? ท่านก็คือพุทธะ
เต็มหรือยัง การเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุด
บ้านของนก : การอยู่ร่วมกัน
ฤาษีกับนกน้อย : ความเมตตาปรานี
ไม่กินไก่ที่ขโมยมา : สามัญสำนึกที่ดี
ไม่ขายม้าพยศ ถ้าเป็นคุณจะทำอย่างไร?
ปัญญา คืออะไร
ความเมตตา ออกจากใจ
อ่านเรื่องสั้น มีความละอาย
สุจริต ตัวอย่างเรื่องสั้น
มีคุณธรรม และ เที่ยงธรรม
มารยาท สมบัติผู้ดี
มีสัจจะ (Honest)
ความซื่อสัตย์สุจริตและความภักดี
รักพี่รักน้อง
เรื่องสั้น กตัญญู
นิทานเรื่องสั้นขำขำ กระต่ายกับหมี
นิทานคุณธรรม จริยธรรม เรื่องเจ้าหญิงกระต่าย
เรื่องสั้นความรัก ใครว่า รักแท้ ไม่มีจริง
เวลาของใครถูก ข้อคิดสำหรับผู้นำ
คุณจะเป็น นกอินทรีย์ หรือ ลูกไก่
นายพลกับเด็ก เรื่องสั้นให้ข้อคิด
ข่าวร้าย-ข่าวดี ไม่มีใครที่นี่ใส่รองเท้าเลย
นิทานเรื่องสั้น โดยท่านพุทธทาส เรื่องหลวงพ่อกับเณรจ้อย
นิทานเรื่องสั้น ของท่านพุทธทาส เรื่อง เจ้าของเรือ
นิทานเรื่องสั้น ของท่านพุทธทาส เรื่องมดร้องเพลง
นิทานเรื่องสั้น ของท่านพุทธทาส เรื่อง สัตว์ ๒ เท้า
นิทานเรื่องสั้นของท่านพุทธทาส เรื่อง สัตว์ ๔ เท้า
นิทานธรรมะ เรื่อง เทวดากับหนอน
นิทานเรื่องสั้นของท่านพุทธทาส เรื่อง คนกับสุนัข
นิทานเรื่องสั้นสอนใจ ของท่านพุทธทาส เรื่อง ศิษย์-อาจารย์
นิทานเรื่องสั้นของท่านพุทธทาส เรื่อง แม่-ลูก
นิทานเรื่องสั้นของท่านพุทธทาส เรื่อง พ่อ-ลูก
ปัญญาจากหมาขี้เรือน
เรื่องถ้วยเก่ากับคนแก่
นิทานสอนใจ คนแจวเรือจ้าง เรื่องสั้นที่ให้ข้อคิดที่ดี
นิทานสอนใจ สิงโตติดหล่ม เรื่องสั้นจากสัตว์ที่คนต้องนำมาคิด
นิทานสอนใจ : คนยากไร้กับหนูตาย ข้อคิดการเชื่อฟังท่านผู้รู้
นิทานสอนใจ พญาหงส์ติดบ่วง เปรียบเทียบสอนใจเรื่องการคบเพื่อนที่ดี
พ่อแม่รังแกฉัน โดย พระยาอุปกิตศิลปสาร บทกลอนคำประพันธ์สอนใจ
นิทานสอนใจ พ่อแม่รังแกฉัน: พ่อแม่ที่ตามใจลูกจนเกินไป



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล